مصطفى رحیمى
گزارشگر رسانه صدا
اولین اخبار رادیو ایران در ساعت دو بعداز ظهر روز ۲۷ تیر سال ۱۳۶۷ چنین بود [ جمهورى اسلامى ایران قطعنامه ۵۹۸ شوراى امنیت سازمان ملل رایذیرفت] بسیارى از رزمندگان در همین روز ازفکه آماده مى شدند برونددهلران وسپس ابو غریب که مقابل حمله ارتش بعث بایستنداما هنگامی که این خبر رادیو در خطوط جبهه ها یخش شد همه انها بهت زده وناراحت شدند. قطعنامه ۵۹۸ درکمال ناباورى ازسوى ایران پذیرفته شد واین یعنى پایان جنگ.این خبر براى بسیارى از رزمندکان ونیروهاى مردمى وانقلابى یشت جبهه ها هم قابل بذیرش نبود حراکه هنوز بسیارى ازاراضى کشور هنوز در دست دشمن بوده وآزاد نشده بود. این بغض باید دو روز در کَلوهامى ماندتا با بیام امام امت خطاب به ملت بترکد.امام خمینى خطاب به ملت خویش جنین نوشت: درمورد قبول قطعنامه که حقیقتا مساله بسیار تلخ وناکوارى براى همه وخصوصا براى من بوداین است که من تاجندروز قبل معتقد به همان شیوه دفاع و مواضع اعلام شده در جنکًا بودم ولى بواسطه حوادث و عواملى که فعلا ازذکر آن خود دارى مى کنم وبه امید خدادر آینده روشن خواهد شدبا قبول قطعنامه موافقت نمودم ودر مقطع کنونى آنرابه مصلحت انقلاب ونظام مى دانم…
لازم به یا دآورى است که قطعنامه ۵۹۸ که دریکسال قبل در۳۰ تیر۱۳۶۶براى پایان دادن جنکً ایران وعراق صادر شده بود وهمان زمان ازسوى عراق بذیرفته شده بود بایدیکسال سیرى مى شدتا زمانه به کَونه اى بحر خدکه مسئولان نظام جمهورى سلامى هم میل به یذیرش ان داشته باشند.هرجندپذیرش آتش بس ازسوى ایران دلیلى برآن نبود که عراق جرى ترنشودوحملاتى به خاى ایران انجام ندهدهر جند نتوانست به مقاصد شوم خود دست یابد.باناکامى ارتش عراق در حمله مجدد به ایران وباشکست سختى که منافقین در عملیات مرصاد متحمل شدند دولت عراق مجبور شد حدود یکماه پس ازیذیرش قطعنامه ازسوى ایران آتش بس رادر ۲۸ مرداد ۷ء۱۳ بیذیرد. امادر جنین شرایطى که نزدیک به سه هزار کیلومتر مربع از خاک ایران در اشغال دشمن بودرزیم بعثى سعى کردانجه راکه نتوانسته بوددر جنکَ بدست أورد باکمک اتش بس کسب کند بنا براین عراق اعلام کرد کرجه قطعنامه رابذیرفته ولى براى برقرارى اتش بس بایستى ایران اروند رود رابه عراق تحویل دهد. خواسته ناحقى که هرکَز مورد پذیرش ایران نبود واین امر موجب شدکه سران دو کشور آمریکا وشوروى، عراق رابراى پذیرش بى قیدو شرط تحت فشار قرار دهنددرفاصله بین بذیرش قطعنامه تا اجراى آتش بس یعنى از ۲۷ تیرتا ۲۹ مرداد سلسله نشست هایى درنیوبورک بین نمایندکَان ایران وعراق از طریق سازمان ملل و به صورت غیر مستقیم برکَزار شد. دراین اثنادر ۱۸ مرداد ۷ء قطعنامه ۱۹ء شوراى منیت به تصویب رسیدکه بموجب آن ناظران نظامى سازمان ملل با عنوان نیروهاى یونیماکً متشکل از حدود ۳۵۰ نفر نیروى کلاه ابى از ۲۲ کشور و ملیت مختلف تحت فرماندهى کشور یوکَسلاوى دراطراف مرزهاى کشور مستقر کَردیدندو نیرو هاى دو طرف به مرزهاى خودبرکَشتندو بانظارت سازمان ملل آتش بس رسمى در ساعتء و ۳۰ دقیقه صبح روز شنبه ۲۹ مرداد ۱۳۴۷ در جبهه برقرار شدوبه این ترتیب پرونده طولانى ترین جنکً قرن بیستم که باویرانى هاى کَسترده سرز مینهاى دو کشور به علت یاغى کَرى صدام حسین بوقوع بیوسته بودبراى همیشه بسته شد. درپایان نکًا هى داریم به صفحات نخست جراید در همان فاصله یذیرش قطعنامه ازسوى ایران تا آتش بس رسمى.
